Strona Główna
"Ludzie nie dlatego przestają sie bawić, gdyż się starzeją,
lecz starzeją się, ponieważ przestają się bawić"
- Mark Twain
.......................................................................................................
Fundacja jest partnerem Wystawy

Teoretycznie każdy wie. Ale tylko w najmniejszej skali: klatki schodowej, domu, może osiedla. Lub – odwrotnie – w tej dotyczącej granic państwa. Gorzej z całym bogactwem i różnorodnością sąsiedztwa nieco dalszego choć nadal bliskiego. Na przykład dzielnicy miasta. Czy znamy się, czy wiemy kim jesteśmy – my z Żoliborza ( w porównaniu do, choćby, zapomnianej już nieco literackiej sagi „My z Marymontu” Ryszarda Liskowackiego) ? Dość rzadko o tym myślimy, na co dzień. Choć przecież mieszkamy w miejscu wyjątkowym. O ciekawej i bohaterskiej historii, unikalnej architekturze, w enklawie zamieszkałej przez elitę twórców kultury i sztuki. Zazwyczaj nie przyglądamy się sobie dokładnie, nie musimy skanować się wzrokiem na ulicy, w sklepie czy siedząc na parkowej ławce. Teraz zrobili to za nas artyści – fotografowie. 9 znanych mistrzów obiektywu otrzymało ogólny temat – zachętę do pracy: Moja sąsiadka. Żoliborzanki w obiektywie. Każdy z nich potraktował go osobiście, wybierając własny, bliski mu wątek. Powstało więc dziewięć różnych, interesujących a nawet zaskakujących sekwencji zdjęć. Są na nich uwiecznienie wielcy i mali, znane bardzo i całkiem anonimowe mieszkanki dzielnicy. Aby poznać to co składa się na wyjątkowość dzielnicy, trzeba poznać jej mieszkańców. Słynna myśl Goethego (aby poznać poetę, trzeba jechać do jego kraju), ma zastosowanie także w naszej żoliborskiej skali. A poetki też tu mieszkają. I nie tylko. Przekona się o tym każdy kto we wrześniu czy październiku będzie spacerował ulicą Mickiewicza od placu Wilsona ku ul. Mierosławskiego. To łatwe, bo to przecież ulubiony dzielnicowy trakt spacerowy. Teraz do atrakcyjnego sąsiedztwa odrestaurowanego parku udało się dodać powołaną – na razie jednorazowo – w systemie projektu obywatelskiego -non profit lokalną galerię plenerową.
Spotkajmy się tam ze sobą i ze sztuką fotografii, która bezpośrednio nas dotyczy. My żoliborzanki i żoliborzanie, czyli sąsiedzi.
....................................... ................................................................
Zapraszamy na łyżwy !!!!!!

.......................................................................................................
Starzejące się społeczeństwa stają przed wyzwaniami wyznaczającymi nowe role społeczne dla ludzi starszych i tych dojrzałych wiekiem. W panującym na świecie „wszechobecnym kulcie młodości” zadania te wymagają zmiany wielu krzywdzących stereotypów na temat dojrzałości. Należy uświadomić społeczeństwu, że „starszy” to nie tylko „uciążliwy”, „niepełnosprawny”, korzystający z pomocy społecznej, ale że „starszy” to aktywny, potrzebny, wręcz niezbędny dla utrzymania równowagi społecznej człowiek. Trzeba otworzyć się na wiedzę, doświadczenie i umiejętności ludzi dojrzałych, przywrócić godność i szacunek dla osoby starszej, także poprzez wzmocnienie więzi międzypokoleniowych. Musimy działać przeciw wykluczaniu społecznemu, wobec którego, w dobie wzrastającego tempa wprowadzania nowych technologii, stają już ludzie pięćdziesięcioletni. Musimy działać przeciw dyskryminacji i autodyskryminacji. Wspierać i inicjować wśród seniorów aktywność fizyczną i umysłową, promować zdrowy tryb życia, wspierać zainteresowania. Rozpowszechniać wolontariat wśród ludzi starszych, inspirować ich we wszystkich formach aktywności.
W wiek dojrzały wchodzi w tych latach generacja nowych "starszych". To pokolenie czasów hippisów i Beatlesów, pokolenie ludzi wykształconych, otwartych i tolerancyjnych, przed którymi, w związku z gwałtownym zalewem nowych technologii, zamknęło się wiele drzwi. Jeśli nie pomożemy ich otworzyć, stracą na tym wszyscy. Starsi zapłacą izolacją
i wykluczeniem, a młodzi oderwaniem od korzeni, zagubieniem, brakiem poczucia bezpieczeństwa, osamotnieniem.
Musimy stworzyć ofertę na miarę stale rosnących wymagań osób 40 - 50+.
Będziemy próbować.
.......................................................................................................


